Tijdens de bijeenkomst werd er ook veel gekeken op de chat-bar, waardoor de docent een erg onderbroken verhaal had, dat een beetje van de hak op de tak sprong.
In het onderwijs is het dus van belang om te kijken naar veranderingen waar autistische studenten zich onvoldoende op voor kunnen bereiden. Dat zijn er in de praktijk veel.
Starten met een studie is natuurlijk een enorme verandering. Voor veel studenten betekent het verhuizen, plotseling zelfstandig wonen, zonder ouders, en dan ook nog eens naar een nieuwe school. Dat is voor veel niet-autistische studenten al een te grote verandering; dat zo’n verandering voor autistische studenten teveel is, ligt dan ook voor de hand.
Wanneer we het verhuizen en het wonnen even buiten beschouwing laten, dan is ook de overgang van de middelbare school naar een universiteit of hogeschool natuurlijk enorm. Alles is anders georganiseerd. Het gebouw is anders. De docenten zijn anders. Er zijn andere verwachtingen aan je.
Die enorme veranderingen zijn ook nog eens plotseling, in die zin dat het onmogelijk is om je er van tevoren goed op voor te bereiden. Een autistische student zou lang van tevoren duidelijke informatie moeten krijgen over hoe alles verloopt. Je zou van tevoren plattegronden van de gebouwen moeten geven, uitleg over het elektronische leersysteem met een voorbeeld en foto’s van de docenten met wie de student te maken krijgt. Die informatie zou voor elke student plezierig zijn; voor autistische studenten echt noodzakelijk.
In het klein is er een soortgelijke verandering bij de overgang van het ene vak naar het andere. Elke docent pakt het anders aan. De cursussite is anders ingericht. De docent gebruikt colleges of bijeenkomsten op een andere manier. De ene docent legt alles wat in de boeken staat nog eens extra uit. De andere docent geeft leerstof die niet in de boeken staat. Weer een andere verwacht dat je zelf vragen stelt over wat je onduidelijk vindt. Bij het ene vak is precies duidelijk wat je moet weten voor een tentamen; bij een ander vak is alles vaag gehouden, en word je verondersteld zelf te begrijpen wat belangrijk is en wat niet.
Als student moet je in korte tijd achterhalen hoe alles bij een nieuw vak werkt, en je daarop instellen. Het is duidelijk dat het voor autistische studenten een enorme opgave is. Het zou dan ook ideaal zijn wanneer docenten zich bewust worden van de manier waarop ze werken, en dat op een duidelijke manier beschrijven. Studenten zouden zich dan van tevoren een beeld kunnen maken van de organisatie van elk vak.
Helaas is het eerder regel dan uitzondering dat er veranderingen in het rooster voorkomen. Een vak wordt plotseling niet in het tweede, maar pas in het vierde kwartiel gegeven. De colleges zijn plotseling niet meer op woensdag maar op dinsdag. Voor autistische studenten zijn die veranderingen steeds een lastig te verwerken probleem.
Ook binnen één vak kunnen er plotselinge veranderingen voorkomen. Colleges vallen uit of worden verschoven. Opdrachten worden veranderd of er komt een extra opdracht. Wat de docent uitleg over wat voor het tentamen van belang is, komt niet overeen met wat er op de website stond (die informatie blijkt verouderd). Het is duidelijk dat dergelijke veranderingen een extra handicap vormen voor autistische studenten.
Een subtielere vorm van plotselinge verandering vindt vaak plaats tijdens colleges, wanneer studenten interrumperen met opmerkingen of vragen. De loop van het verhaal wordt onderbroken; het gaat plotseling over iets anders. Autistische studenten kunnen dan vaak echt niet meer volgen of onthouden wat er wordt gezegd.
Sterke punten en hindernissen
| Sterke punten | Hindernissen |
| veel opmerken onregelmatigheden signaleren | veranderingen in het rooster veranderingen in een vak werkgeheugen is steeds belast |
Afsluiting
…
Geef een reactie